Nigdy nie mogłem patrzeć na fuszerkę

Nazywam się Karol Małek. Na motocyklu jeżdżę od ponad 20 lat i mniej więcej tyle samo przy nich dłubię. Przez lata w mechanice pojazdowej naoglądałem się napraw robionych na oko, na szybko i na zamiennikach z najniższej półki. Wracały szybciej niż klienci. W końcu otworzyłem własny warsztat, żeby robić to po swojemu.

Jestem sam. Każdy motocykl przechodzi przez moje ręce od przyjęcia do odbioru i nie ma tu nikogo, na kogo mógłbym zrzucić winę. To działa w obie strony: odpowiadam za każdą śrubę, więc każdą dokręcam tak, jakbym sam miał tym motocyklem jechać.

Kolejka bywa długa, bo chętnych jest wielu, a ja nie biorę więcej, niż jestem w stanie zrobić porządnie. Dobre usługi kosztują: diagnoza trwa czasem godzinę, a czasem dwanaście, i nikt tu nie wymienia części na próbę.

Wolę uczciwie powiedzieć „tego się nie da zrobić” albo „ta naprawa się nie opłaca”, niż obiecać, że będzie pan zadowolony, i potem się tłumaczyć.